Trallandi

Smá hiatus

2009-06-07T08:19:00.000-07:00

Hiatus er skemmtilegt orð sem ég lærði ekki fyrr en í jarðfræðináminu...
Allavegana. Ég er búin að færa mig það mikið yfir í facebook heiminn til að hafa samband við kunningja og vini og fjölskyldu að bloggið hefur bara nærri dáið hjá mér. Ég hef bara hreinlega ekki oft frá einhverju merkilegu að segja, eins og ég held ég hafi nefnt eftir síðasta blogghiatusinn minn, og ræði flest hugðarefni mín í stað þess að rita þau. Nújæja...
En nú hef ég semsagt frá einhverju að segja SKO!
Í gærkvöldið vorum ég og tveir aðrir strákar að syngja í höll! Schloss Ebenthal. Annar strákanna þekkir hallareigandann sem var að halda uppá 60. afmæli sitt og konan hans bað strákinn að setja saman smá tónleika til að hafa milli aðal- og eftirréttar.
Þvílíkt og annað eins! Þessi gaur er augnlæknir og hann og konan hans keypu höllina fyrir 20 árum síðan og hafa síðan verið að ditta að henni. Höllin var byggð um 1800 og er öll svona síðbarokk. Hún er svona ferhyrningur og þau eru nú búin að gera upp 3 hliðar hennar að mestu, svo er garður í miðjunni með rósum! Og mér skildist líka að nokkuð land fylgi höllinni en ég náði því miður ekki að skoða úti því það rigndi eins og hellt væri úr fötu. En ég skoðaði sko húsið meðan ræðuhöld og svoleiðis voru í gangi og þetta var alveg rosalega fallegt; veggteppi og freskur og svona upphleypt krúsidúll í loftinu og útum allt sem ég man ekki hvað heitir, líka æðislegar mublur og munstrin í parketinu voru fáránlega flott. Þegar ræðuhöldin kláruðust var komið að hlaðborðinu. Á hverju borði var listi yfir hvað væri boðið uppá á hlaðborðinu og réttirnir voru allir eldaðir af húsmóðurinni sem er algjör kvenskörungur og frábær kona. Ég nenni ekki að skrifa inn alla réttina en ég ákvað að telja þá til að gefa einhverja hugmynd (:
Forréttir: 18
Aðalréttir: 22
Eftirréttir: 24
Það gekk alveg ágætlega að syngja, hefði nú alveg mátt ganga betur að mínu mati en fólk virtist ánægt. Strákurinn sem þekkir hallareigandann átti nú samt kvöldið þar sem hann söng vínerískar klám- og drykkjuvísur með miklu offorsi og leikrænum tilþrifum. Hann var alveg yndislegur, stór og mikill strákur/maður en dillar sér alveg eins mesta krúsíbolla.
Þjónarnir voru aðkeyptir og ég hef bara aldrei vitað aðra eins fagmennsku og yndislegheit. Ég féll náttúrulega alveg fyrir sæta brúneyga þjóninum okkar sem snerist alveg í kringum okkur og laumaði mér svo inní eldhús eftir konsertinn til að ná mér í smá aðlarétt (þar sem ég gat ekki borðað hann fyrir sönginn því annars hefði ég ekki komið upp tóni). Allskonar hlutir sem ég vissi ekki sem ég lærði hjá þessum yfirmáta herramanni:
Daman labbar alltaf aðeins á undan herramanninum, nema niður stiga. Þá er karlinn á undan til að geta gripið dömuna ef hún dettur, fellur í yfirlið eða eitthvað. Svo ýtti hann alltaf stólnum að borðinu þegar maður var að setjast. Það hefur aldrei verið komið fram við mig áður eins og dömu. Þetta var alveg ótrúlega skemmtilegt!!!

Hmmmm...

2009-02-24T08:16:00.000-08:00

Í síðasta fluginu mínu á 25 tíma ferðalaginu frá Houston (yes...we have a problem (: ) til Vínar var ég orðin annsi annsi subbuleg; nett sveitt, með fitugt hár, bauga og með poka og allt einhvernveginn í kringum mig í rugli. Allavegana, þegar ég fór uppí síðustu vélina sem átti að flytja mig frá Kaupmannahöfn til Vínar hlammaði ég mér bara beint niður í sætið mitt (1A) með poka og flíkur í fanginu. Þegar enginn settist í sætið við hliðina á mér gerðist mín ánægð með lífið og henti dótinu þangað, náði í bókina sem keypt var á flugvellinum í Köben (44 Scotland Street e. Mcall Smith - mjög góð) og sökti mér í lestur og lakkrísát. Ég var nýbúin að koma mér betur fyrir - með báða fætur uppí sætið sem er erfitt að gera á mjög siðsamlegan hátt í pilsi, en ég reyndi - þegar flugfreyjan kom með kvöldmatinn. Hmmm... þetta var ekki eins og svona venjulegur flugvélabakki á að líta út, ekkert var í dollum. Flugfreyjan hafði líka verið eitthvað óvenju iðin við að spurja hvort mig vanhagaði um eitthvað og hvort ekki mætti bjóða mér drykki. Allavegana þá fór ég nú að líta í kringum mig og fattaði, með nokkurri skelfinu, að ég væri á fyrsta farrími. Hvernig það gerðist er ég ekki alveg viss. Annars minnir mig að mamma eða pabbi hafi minnst á, á einhverjum tímapunkti, að það hefði verið það eina sem var laust þegar miðar voru pantaðir. Alltént þá brá mér alveg nokkuð. Og ég fjarlægði sokkana úr sætinu og byrjaði að reyna að vera dönnuð. Ég stalst meira að segja til að gjóa augunum til mannsins hinu megin við ganginn (miðaldra í jakkafötum með dagblað) til að sjá hvernig hann færi að með kvöldmatarbakkann. Þegar ég var búin að vera að reyna að láta eins og heldri manneskja í smá stund þá rann upp fyrir mér hvað ég væri í raun mikill bjáni. Þó ég sé á fyrsta farrími þarf ég ekki að haga mér öðruvísi en ég myndi gera á almennu farrími. Eða hvað....? ....eða hvað....? Ætlast hitt fólkið sem kaupir miða á fyrsta farrími til að hitt fólkið þar sé dannað? Hmmmm... Jæja, þetta hefði nú allt verið mun skárra ef mér hefði ekki liðið eins og einhverjum sem er búinn að vera í sveittu ferðalagi í rúma 20 tíma, ekki búin að sofa mikið, búin að borða kannski aðeins og mikinn lakkrís og er í fötum sem eru búin að vera ofaní tösku eða í notkun síðastliðnar tvær vikur, fyrir ferðalagið.
Mér fannst þetta allavegana fyndin lífsreynsla - að standa sjálfa mig að því svona alveg beint að reyna að vera eins og "hinir" - að falla í hópinn. Hefðuð þið gert það sama?

Texasferðin

2009-02-23T04:18:00.000-08:00

Jæja! Þá er Texasferðinni lokið. Í um tvær vikur rúntaði fjölskyldan um Texas og skoðaði og hitti ættingja. Ferðin var nokkurn vegin eins og best var á kosið, enda náðum við að hitta öll systikyni pabba, krakkana þeirra auk maka og kærasta þeirra, sem er ekki lítið þegar allt er tekið saman.
Ævintýrið byrjaði í New York þar sem ég hitti m&p og AV&EÓ. Þar voru miklir, ef ekki nokkuð syfjaðir, fagnaðarfundir áður en haldið var með ofurhressum leigubílsstjóra á Days Inn hótelið okkar. Við höfðum 2 daga í New York og nýttum þá í gönguferðir í Central Park, skoðuðum The Metropolitan Museum of Art (sem er ROSA stórt og æði), fórum á frábæra Djasstónleika, trítluðum upp og niður Broadway, skoðuðum The Metropolitan Opera og fengum okkur í svanginn hér og þar, t.d. í China Town. Mjög yndælt allt saman. Af einhverjum ástæðum var mér úthlutað (af fjölskyldunni) stærsta herberginu á hótelinu þannig að það varð partípleisið... eða þannig (:
Svo var ferðinni haldið áfram til Texas. Flugin í þessari ferð voru náttúrulega nokkuð geðsjúk. Ótrúlegt hvað maður þarf oft að skipta um vélar. Allavegana komumst við frá NY til Lubbock með þremur flugum (NY-Charlotte-Dallas-Lubbock). Við lentum um 14 og Granny og Granddaddy auk bróður pabba sóttu okkur á flugvöllinn. Með þeim rúntuðum við svo til Lamesa, stoppuðum í Prarydog Town, og fylgdumst aðeins með litlu krúsubollunum, og á leikvelli þar nálægt þar sem við gátum aðeins notað uppsafnaða þörf fyrir að láta eins og bjánar (: Svo var kvöldmatur með öllum sem voru á staðnum hjá öðrum bróður pabba. Algjör veisla (eins og reyndar var raunin um hverja einustu máltíð sem okkur hlotnaðist á þessari ferð - hvort sem hún var kvöldmatur eða morgunmatur). Fyrstu dagana gistum við hjá bróður pabba sem býr á sveitabæ rétt utan við bæinn og ræktar lífræna bómull. Síðan ég var lítil hefur þessi bær heillað mig. Þau eiga alltaf urmul af dýrum sem ganga laus úti. Að þessu sinni voru það 3 pilsuhundar og 2 kisur sem eru öll fáránlega kelin, auk hænsna. Svo eiga þau risa trampolin (sem er reyndar farið að segja svoldið til ára sinna og tveir gormar þeyttust burt þegar Einar var að prófa það), fjórhjól og hinn ótrúlegasta kjallara sem til er! Hann hafði heldur ekkert breyst frá því ég var þar síðast fannst mér. Í fyrsta lagi þá er hann RISA stór. Í honum er sófahorn þar sem maður getur horft á sjónvarpið eða spilað tölvuleiki. Svo er skífa fyrir pílukast, lofthokkíborð, borðtennisborð og alls kyns fleira ótrúlega áhugavert.
Allavegana liðu dagarnir í Lamesa með texmex mat, bæjarskoðunum, heimsókn í bómullarvinnslustöð og kirkjugarðinn þar sem nokkrir Voglerar kvíla (eitt par er ennþá lifandi en búið að kaupa sér reit OG stein OG búið að skrifa allt á hann nema dánardagana! Áhugavert.). Einn daginn fórum við öll saman út að skjóta. Það var þvílíkt fjör. Á boðstólum voru mismundandi gerðir af riflum og tvær skammbyssur. Margir þarna úti eru mikið fyrir veiðar. Við stilltum upp dósum og steinum og það var nú alveg merkilegt hvað allir gátu hitt eitthvað, auðvitað var fólk misgott, enda sumir með meiri æfingu en aðrir en þetta var rosa gaman! Annað skipti keyrðum við í þjóðgarð sem heitir Caprock Canyon og gengum þar um. Geðsjúkt flott! Margir metrar af lagskiptu rauðu seti frá Perm - það voru meira að segja steingerfingar!!! En út af því að þetta er þjóðgarður tók ég ekkert með mér - já ég er ótrúlega stolt af mér! Tók bara myndir og skildi ekkert eftir nema fótspor (:
Jæja, svo kvöddum við alla nema bróður pabba og konuna hans sem héldu með okkur á vit ævintýranna niður til Fredricksburg þar sem þau eiga nokkuð land. Það er allt öðruvísi en umhverfið við Lamesa. Þar er allt flatt og þurt og einhvernveginn endalaust eins - svo langt sem augað eygir, nærri Fredricksburg eru hins vegar hæðir og hólar og tré og kaktusar og vatn (: Mjög fallegt þar. Þaðan fórum við til Austen (höfuðborg Texas) eina kvöldstund. Frá Friðriksbæ héldum við svo áfram til Crocket og þaðan til Houston þar sem við fórum aftur í flug. Ég fór alla leið til Vínar í einum rikk, sem þýddi 5 flug, eða ca. 14 klst í flugvélum. Rosa tími sem fer í þetta!
Umhugsundarefni:
Eftir þessa ferð finnst mér ekki skrýtið að margir Bandaríkjamenn eigi við offituvandamál að stríða. Skammtastærðir eru alveg ótrúlegar! Fjölskylda pabba er samt öll mjög nett bara... veit ekki hvernig þau fara að þessu - sennilega fara þau ekki oft út að borða....
Því miður ætla ég að enda á dapurlegum nótum. Þegar við vorum í Metropolitan safninu útskýrði Agnes fyrir mér eitt listaverkið. Það var skýrskotun í ljóð eftir Lewis Allen sem Billie Holiday gerði frægt - Strange Fruit. Það er ótrúlegt hvað mannkynið hefur gert margt ógeðslegt í gegnum tíðina og mér finnst alltaf jafn sárt að komast að því hvað fólk hefur í sér. Þetta ljóð fjallar um svertingja sem hengdir voru í Bandaríkjunum, oftast án ástæðu. Aðrir svertingjar voru látnir horfa á.

STRANGE FRUIT

Southern trees bear strange fruit,
Blood on the leaves and blood at the root,
Black bodies swinging in the southern breeze,
Strange fruit hanging from the poplar trees.

Pastoral scene of the gallant south,
The bulging eyes and the twisted mouth,
Scent of magnolias, sweet and fresh,
Then the sudden smell of burning flesh.

Here is fruit for the crows to pluck,
For the rain to gather, for the wind to suck,
For the sun to rot, for the trees to drop,
Here is a strange and bitter crop.

Flogið í draumi vængjalaus

2009-02-06T01:02:00.000-08:00

Jæja þá er búið að pakka í handfarangurinn og vona að ég sé ekki að gleyma einhverju hræðilega mikilvægu sem ég átti að gera áður en ég færi... örugglega...
Allavegana er þetta óvenjulegt ferðalag að því leiti að ég er ekki með bók með mér til að lesa. Hins vegar ætla ég að gerast svo djörf að reyna að hafa með mér heklunál í handfarangri. Já ég er villt og lifi á brúninni. Maður verður víst að taka einhverjar áhættur í lífinu. Hins vegar ætla ég ekki að ganga alveg fram af brúninni með því að taka skæri með. Ég verð víst bara að bíta garnið í sundur. Planið er semsagt í fluginu frá Amsterdam til New York að hekla og horfa á hvað sem flugið býður uppá í imbakassanum (:
Hlakka til og bið að heilsa í bili. Hafið það rosa gott! :D

Fuglar

2009-02-01T01:33:00.000-08:00

Þó að ég sé nú reyndar svo mikið meira fyrir villta náttúru en reglustikuklipptar flatir og útreiknuð blómabeð þá hefur garður Schönbrunn hallarinnar vissan sjarma sem seint verður af honum tekinn. T.d. er sama hversu margt fólk er þar á skokki og vappi, það er alltaf hægt að finna stíg sem enginn annar er á og fá frið. Annað sem mér finnst sérlega skemmtilegt við garðinn er að þar eru gæfir litlir fuglar og íkornar (:
Þangað fór ég semsagt í gær, vel nestuð sólblómakjörnum og fóðraði bíbí. Það er einhver unaðslega einföld gleði í því. Ég náði að laða til mín blámýslur, kolamýslur (held ég að þær heiti) og einn kleiber sem eru ótrúlega fyndnir fuglar. Hann var algerlega uppáhaldið mitt í gær. Hann kom aftur og aftur og flaug með nefið fullt af kornum upp í trén umhverfis og faldi kornin í glufum í berkinum á trjánum. Algjör krús.
Annars er febrúarfríið byrjað núna í skólanum. Æfingar á Haydn óperunni sem sett verður upp við skólann í lok apríl verða samt nokkrar núna næstu daga og það er svo sem nóg að læra áður en ég flýg til Bandaríkjanna á föstudaginn og hitti þar m&p og A&E. Jei!

Tvær ömmuvísur í viðbót

2009-01-30T13:23:00.000-08:00

Tvær vísur í viðbót komu frá Ernu frænku í dag, hvort langamma samdi eða ekki, er ekki vitað en þetta eru yndæl heilræði (:

Ýmsir vilja yfir þér drottna
og aftra þér máls.
Öðrum til bjargar átt þú að vera
andlega frjáls.


Takt'ekki niðrið of nærri þér,
það næsta gömul er saga
að lakasti gróðurinn ekki það er
sem ormarnir helst vilja naga.

Langamma Helga

2009-01-29T12:22:00.001-08:00

Erna frænka sendi þessa vísu á fjölskylduna. Hún fann hana innan um gamalt dót en langamma Helga hafði gefið henni vísuna á fermingardaginn. Mér finnst hún svo óskaplega falleg að ég ætla að stelast til að varpa henni hérna fram.

Þjer um aldur unga fljóð
ekkert valdi pínu.
Yfir þig tjaldi gæfan góð
gullnum faldi sínum.

(:

Sláðu þau dauð!

2009-01-15T11:07:00.000-08:00

Einn strákur sem er í leikstjóranámi við skólann er líka mikill áhugamaður um brúðuleikhús. Síðastliðinn þriðjudag fór ég á verk sem hann samdi og gerði brúðurnar fyrir - Schlag sie tod, eða Sláðu þau dauð. Þetta var alveg fáránlega fyndið! Brúðurnar eru í líkamsstærð og fólkið sem talar fyrir þær og hreyfir þær er oft líka að leika á sviðinu. Plottið er semsagt sagan af því þegar herra Bernie er sendur á elliheimilið "Altíð grænt". Í fyrsta lagi hatar hann grænt og þar fyrir utan er hann ótrúlega bitur bara í alla staði og þolir ekki hitt fólkið á elliheimilinu: konuna sem getur ekki hreyft sig fyrir offitu, herra Demens sem er gamall ríkur íssali og frú Iliu sem er visnuð óperusöngkona (: svo vindur plottið þannig upp á sig að Bernie, sem verður vitni að því þegar yfirlæknirinn drepur herra Demens aura hans vegna (til að þóknast sætu hjúkkunni), nær óperudýfunni á sitt band og þau drepa í sameiningu lækninn og grimmu hjúkrunarkonuna. Óperudýfan auðvitað með því að endurlifa atriðið úr Toscu e. Puccini (sem hún söng einmitt í Bayruth 1933) þar sem Tosca stingur hinn ógeðslega Scarpia með hníf. Ótrúlega smekklegt og fyndið. Asnalegt hvað er langt síðan maður hefur farið í brúðuleikhús, eins og það var nú góður brúðuleikhúshópur á Egilsstöðum þegar ég var lítil.
Þetta er alveg frábær skemmtun og alls ekki bara fyrir krakka - fleiri fullorðins brúðuleikhús, já takk ;)

My fair Lady

2009-01-10T11:32:00.001-08:00

Jáhá, í gærkvöldið gerði ég mér smá dagamun og fór í Volksoper. Ég hugsaði ekki einu sinni útí það þegar ég ákvað að gera eitthvað úr föstudagskvöldinu með Clair (sópran frá Frakklandi) og rak augun í My fair, að hún gæti verið á öðru en ensku... en ég meina, auðvitað, við settum náttúrulega verkið upp heima á íslensku, þannig að það er varla hægt að búast við öðru en að þýskumælandi áhorfendaskari vilji fá sína þýsku og engar refjar (er þetta orð?). Heima á Egils var Elise (Agnes systir!) auðvitað flámælt og linmælt og örugglega vel rík af öðrum hræðilegum málkvillum en hér... hér var auminginn haldin Vínerísku (:
(Víneríska er næstum óþekkjanleg þýska - þýska með dönskum hreim, ósköp slepjulegt, allir sérhljóðarnir eru afbakaðir (a verður o t.d.), flestir samhljóðarnir hverfa eitthvert (hafa sjálfsagt flúið) o.s.frv.
Ója, ég skildi varla eitt einasta orð sem stúlkan sagði. En verkið stendur vel fyrir sínu og tónlistin er æði pæði. Mr Doolittle skaraði reyndar framúr sem langbesti leikarinn. Mér fannst samt merkilegt í þessari uppfærslu að það er rómantík eigilega alveg frá byrjun milli þeirra skötuhjúa... og reyndar fannst mér Higgins stundum jaðra fullmikið við að vera hreinlega perralegur. Almennt finnst mér skemmtilegra að leifa áhorfendum að nota ímyndunaraflið og hafa opinn endi: eru þau bara vinir - er eitthvað meira á milli þeirra??? Allavegana hefði ég sko ekki óskað aumingja Elise að enda upp með þessum Higgins eins og raunin var og verkið endaði á heiftarlegau kossaflensi og keleríi.
Jæja - læra. Erla = löt og heimakær (:

Örstutt pæling

2009-01-08T11:05:00.000-08:00

Vissuð þið að það er til fólk sem, kvöldið fyrir frídag í miðri viku (einn af þessum elskulegu Kaþólsku frídögum), fer EKKI á pöbbinn til að drekka frá sér vit, heldur fer út að skokka... um MIÐNÆTTI! Mér stóð nú ekki á sama þegar ég mætti 4. skokkaranum þegar ég var að labba heim eftir flugið núna á mánudagskvöldið. Sumt fólk sko.... já, heilbrigt líferni er mjög gott og gilt, en öllu má nú ofgera (:
Annað - ég varð fyrir vonbrigðum í ferðinni minni. Við vitum öll að það eru til manneskjur sem eru misyndælar. Mér finnst bara rangt að þessar manneskjur líti út fyrir að vera það líka. Allavegana þá voru tvær konur sem fóru fram fyrir mig í tveim mismunandi röðum í Keflavík og Frankfurt og þær litu báðar út fyrir að vera svoleiðis konur, háværar gellur, með króníska skeifu og mikið málaðar. Það er bara eitthvað rangt við þetta. Ef leiðindalið lítur út fyrir að vera leiðindalið þá er einhvern veginn ekkert réttlæti í heiminum (já ok, það átti ég svosem að vita fyrir)... en verður það þá svona í útliti af að vera leiðinlegt.... eða er útlitið á móti þeim og framkoma annarra gagnvart þeim mótar þau og gerir úr þeim pakk.
Hahahha þetta átti nú ekki að vera svona ömurlegt þetta síðasta. En eftir nágranna mína á Baldursgötunni þá veit ég nú fyrir víst að það er fólk sem er bara virkilega rotið að innan og skemmt og vill ekkert annað en gera öðru fólki lífið leitt. Þetta er sorglegt en það besta sem maður getur gert er að reyna að halda sig utan við vandræði þessa fólks og sem fjærst því (í annarri heimsálfu er ágætis byrjun). Ef einhver getur hjálpað þeim til betri vegar þá er það æðislegt, en ég held að það þurfi professional manneskju í það.
Knús,
Erla (alla jafna mjög opin þegar er að kynnast fólki (: )

Árið 2008 - Uppgjör

2009-01-06T06:05:00.000-08:00

Góðan daginn! Sæll og svo framvegis, langt er um liðið frá því ég bloggaði síðast og geri ég það nú með hjálp Sálarinnar hans Jóns mín sem systrahjartað fékk í jólagjöf frá elskulegum eiginmanni sínum.
...hvar er draumurinn!...
Ástæða bloggleti minnar liggur ekki í því að ég hafi ekki tíma til að blogga heldur hef ég endurtekið ætlað að blogga í vetur og alltaf komist að því þegar á hólminn er komið að ég hef bara ekkert skemmtilegt fram að færa og ég var farin að hallast að því að ég lifi ótrúlega óspennandi lífi (: En ég held að þetta snúst líka um að vera í rétta gírnum og detta bara ekki alveg út úr þessu því þá er alltaf svo mikið að segja þegar maður snýr aftur að maður hefur ekki einu sinni upphaf til að enda út frá...
...því gamalt verður nýtt í nýju ljósi...
En allavegana eru jólin yndislegu heima á Egilsstöðum núna liðin. Það var alveg frábært að koma heim. Lenti í Keflavík 19. des með hálffullri vél af útlendingum sem alveg skríktu af gleði þegar þeir sáu allan snjóinn. Ég skríkti vissulega líka innan í mér en ákvað að láta það ekkert fara lengra heldur bældi tilfinningar mínar eins og sannur Frónbúi. Snjórinn entist fram yfir jólatrjáartöku í Einarsstaðaskógi en svo var lítið sem ekkert um hann það sem eftir lifði hátíðanna. Annars liðu nú jólin bara svona eins og draumur. Heima var bakað, lítið sem ekkert þrifið af okkur systrum reyndar, skreytt, prónað og kelað við Pípsa. Við Þórunn Gréta settum saman smá prógramm af jólalögum til að flytja á elliheimilunum á Egilsst og Seyðis og enduðum svo á að spila það líka í Skötuveislu Kalla á Borgarfirði - rosa gaman. Ég og Karó kíktum í heimsókn til Dóru og Dóra á Eskifirði. Dóra var alveg fáránlega hress miðað við Agnesi greyið (sem er nú opinberlega tvö - hún og Agnarögn) og ef að hún hefði ekki verið komin með myndarlega kúlu hefði maður ekki tekið eftir að hún væri neitt "ófrísk" (bjánaorð svona yfirleitt). Við stelpurnar hittumst svo og spiluðum saman, það er alveg merkilegt hvað, þó allt breytist, allt sé mikið eins þegar við hittumst hver jól. Farið var á Annan í jólum ball, sem reyndist víst vera alveg brjálað - en það frétti ég ekki fyrr en eftir á. Ég og Karó dönsuðum og tjúttuðum eins og brjálæðingar og fólk sem maður hefur ekki séð í háa herrans tíð fékk koss á sig þegar það dansaði framhjá (:
...svo á morgun er allt liðið hjá....
Í gær flaug ég svo aftur til Vínar. Kvöldið áður var ég í alveg frábæru yfirlæti, fyrst hjá ömmu og afa, og svo í partíi hjá Helenu í Hafnarfirðinum með Þórunni Guðmunds, Önnu Völu og söngnemendum Þórunnar úr Hafnarf. Það var rosa gaman að hitta alla aftur þrátt fyrir að kreppan væri eitt af aðal umtölunarefnunum - enda Rakel útí Danmörku rétt að draga fram lífið í lítilfjörlegum vistarverum og búin að leggja mikið af.... enginn rósadans hjá nemendum um þessar mundir. Svo sá ég í tölvupósti áðan að frændi minn Björn Hákon varð pabbi þessa nótt, eignaðist fínasta dökkhærða son með henni Sigurborgu sinni.
.... og gamla skrímslið lifir...oóoóoó...
En já, bíðum nú við - þessi bloggfærsla átti að verða 2008 uppgjör með Sálarívafi. Ég hef nú svo sem ekkert merkilegt um árið 2008 að segja heldur bara heilmikið. Þetta var besta ár sem ég man eftir í lífi mínu til þessa. Skólinn hefur verið skemmtilegur og ég tel víst að mér hafi fram. Ég hef kynnst ennþá fleira frábæru fólki á þessu ári bæði hérna úti og heima. Sumarið var alveg sér gullmoli útaf fyrir sig - alveg brjálað en unaðslegt. Mamma og pabbi heimsóttu mig tvisvar út, Anna Vala kom, einnig belgíski bróðir minn og slóvenska systir mín, Björk, Agnes og Einar, Finnbogi og Raggi. Allir að kíkja á Vín sem er nú ósköp falleg. Kreppan hefur verið eitthvað svo framarlega í brennideplinum en ég verð bara að segja að þetta hefur verið besta árið mitt fram til þessa hvað sem henni líður. Ég er náttúrulega ekki eins illa stödd og margur annar og má teljast heldur betur heppin. Ef að ég hefði séð pípsann minn meira á þessu ári hefði árið að mínu mati verið fullkomið (:
Gerði ég áramótaheit - nei, í rauninni ekkert svona hátíðlegt en á árinu hafa nokkur orðatiltæki og svona hugsýnir komið inn í lífið og bætast nú við það hvernig ég tel gott að lifa því blessuðu. T.d. Gjörðu hið góða vegna hins góða, án tillits til þess, hvað af því leiðir.
Gleðilegt nýtt ár allir saman!

Sumarið 2008 - Riga, vinna, tjaldferðalag, Snæfell...

2008-09-09T01:44:00.000-07:00

Jæja, nú er sumarið bara senn á enda og gott var það þó stutt væri. Alltof langt náttúrlega síðan maður hefur bloggað og þar sem ýmislegt hefur verið að gerast þá verður þetta mjög óýtarlegt blogg um sumarið 2008. Eitt held ég að ég geti sagt með vissu og það er að ég hafi sjaldan hlegið jafn ótrúlega mikið og þetta sumar og fyrir þá sem mig þekkja vita að þá er sko MIKIÐ sagt (:
1. Riga
Júlímánuður var ansi strembinn og skemmtilegur. Fríum var varið fyrir sunnan á æfingum með Bingó leikhópnum. Alveg frábæru fólki og við náðum að gera alveg feykna góða sýningu til að fara með út til Riga 5-10. ágúst á NEATA festival. Sú ferð verður lengi í minnum höfð. Við gistum í klst fjarlægð frá leikhúsinu, þar sem dögunum var varið, en gististaðurinn var munaðarleysingjahæli og skóli. Þaðan var lagt af stað að morgni eða rétt eftir hádegismat og svo keyrt til baka eftir síðustu sýningu um 23 og þá var kvöldmatur og svo var skemmtidagskrá. Þannig að sofið var svo sem ekki mjög mikið í þessari ferð. Enda skammast ég mín fyrir að viðurkenna að ég dottaði á öllum sýningunum nema 3... Þetta var samt rosa skemmtilegt prógramm. 3 sýningar á dag frá leikhópum frá norðurlöndunum og Þýskalandi. Maturinn sem við fengum í mötuneytinu var líka rosalega spennandi og öðruvísi. Sýningarnar voru rosa margbreytilegar sem betur fer, nútímalegar, gamaldags, hástemmdar, skringilegar....osfrv. og það var bara vegna þreytu, ekki leiða sem ég dottaði, og ekki var ég verst (: Það var líka ægilega gaman að kynnast fólkinu sem var þarna. Færeyingarnir stóðu sig best með okkur íslendingunum í að vera hávær og fyrirferðamikil og sýningin þeirra var drullugóð. Bingó sýningin okkar (í leikstjórn Ágústu Skúladóttur, og verkið eftir hana Hrefnu Friðriksdóttur) var líka mjög vel lukkuð og fékk feykigóða dóma og boð til Mónakó að ári til að sýna á risa leiklistarhátíð þar. Mjög gaman. Ok, ekki nóg um þetta en látum það duga... Ég sakna hópsins líka sárt, enda allt yndislegt fólk ):
2. Sumarið á Hraunum
....hefur verið alveg yndislega yndislegt. Ennþá voru hér einhverjir sem ég kannaðist við þrátt fyrir að ÍSTAK hefði tekið við þessum stífluframhvæmdum hérna á Hraunum af Arnarfelli (eða eiginlega af Hraun hf... eða svoleiðis) og það var rosa gaman að hitta það fólk aftur... Brynjar og Finnur verkstjórar, Gísli sem hótar að taka fólk í gíslingu (?) , Einar Ísgrafa og eftirlitsfastarnir Kári, Siggi, Baldvin, Elís, Sigfinnur... og eiginlega bara maaargir fleiri.. góðir menn og konur sem gera það meðal annars að verki að ég hef hlakkað til að koma hingað aftur síðustu tvö sumur og kvíð fyrir því að koma ekki hingað næsta sumar... því þá verður öllu lokið sennilegast - Grenj og sársauki og tregi! Svo er bara alveg ótrúlegt hvað er til mikið af frábæru og góðu fólki í heiminum sem er gaman að kynnast. Mér finnst vinnuumhverfi gjarnan vera voða góður staður til að kynnast innri manni fólks. Já, nóg um það. Sumir hérna uppfrá hafa verið voða duglegir við að gera alls konar hluti utan vinnu. Við fórum t.d. að kíkja á yfirfallsfossinn við Kárahnjúka, í Laugavalladalinn að baða okkur undir þessum frábæra heita fossi, upp á Laugafell, í berjamó, upp á Hafrafell, út að Káraborg, niður með Kelduá og.... upp á Snæfell núna um daginn... það var nú meiri ferðin! Svo skemmtilega vildi til að um morguninn setti ég göngufötin mín í þvott þannig að upp fór ég í náttbuxum og föðurlandi og svona samsulli. Lentum svo síðasta spölinn í harðfenni og jökulsprungum og bara ferðafélögum mínum sé lof að þau hálf neyddu mig til að taka stafi með. Annars vorum ég og Erla hjá Ístaki bara á tímabili á því að við ættum að hringja pent í björgunarsveitina. Þessa leið fer ég sko ekki aftur. En við fengum alveg brilliant veður alla leiðina upp og niður og útsýnið þaðan er alveg ólýsanlegt! Mæli með þessu, en mæli með leiðinni upp frá Snæfellsskála...
3. Tjaldferðalag
Jonas vinur minn frá Vín kom til Íslands í lok ágúst og hófst þá tjaldferðalag. Mamma og pabbi höfðu verið svo ósköp yndæl að lána mér bílinn þannig að ég rúntaði suður eftir vinnu og við rúntuðum svo saman til Egilsstaða þaðan sem hann hélt áfram norður fyrir. Þetta var hin mesta skemmtun og gaman að tjalda þrátt fyrir að það hafi rignt alveg grátlega mikið á okkur, sérstaklega á næturnar. Ég hef ekki farið í tjaldferðalag í háa herrans tíð og kom mér bara skemmtilega á óvart. Einna best er að elda úti á primus og borða einhversstaðar undir jökli eða svoleiðis, ótrúlega huggulegt (: Við komum við víða á suðurströndinni - Reynisfjörunni umtöluðu (og já það var erfitt að halda Jonasi frá öldunum sem lokka ferðamenn út í sig og soga þá svo burt), Þakgil (gífurlega fallegt! En ég held að það rigni fáránlega mikið þarna), Jökulsárlón auðvitað og svo videre o.s.v.
Svo var ég svo heppin að fá að prófa gæðing frá Egilsstaðabýlinu í sumar á vegum Kára, þetta eru snilldar hross, enda systir hans Herdís að læra tamningar. Viljugir, láta vel að stjórn og með fallegan fótaburð. Mæli með þeim (:
Já! og svo fékk ég að prófa gröfu hjá honum Einari um daginn! Það var ofboðslega gaman, maður var alveg aftur kominn í sandkassa fílínginn!!!
Þetta er svona ágætt update af sumrinu mínu. Myndir fylgja með frá hinu og þessu. Allt í einu og allt í allt óskaplega gott sumar - 5 stjörnu (:

Ísland, elsku Ísland!!!!!!!!!!!!!!

2008-07-15T09:59:00.000-07:00

LOKSINS LOKSINS er maður kominn heim til Íslands! Og uppá fjöll, sem er ekki amalegt (:

Mikið er fallegt hérna á þessu landi okkar. Alveg fáránlega sterk þessi "Hér á ég Heima" tilfinning. Ekki síst nálægt Snæfelli - fallegasta fjalli að mínu mati í algeyminum og þó víðar væri leitað!

Annars er bara búið að vera nóg um að vera síðan heim var komið. Fór beint upp á Eyjabakkana að vinna, svo nokkrum dögum seinna var flogið suður á æfingar á Bingói og svo aftur upp á fjöll í vinnuna á næturvaktir. Aumingja Agnes var veik meðan ég var hjá henni fyrir sunnan en það var fínt að fá að hugsa smá um stóru systur og vera góð við hana. Hitti líka Þórunni söngkennara og Björk í yndælis hádegismat og svo fór ég á sjó með afa og Svenna mömmubróður - algjör draumur í dós! Veiddum voða lítið þannig að afi var ekki rosa sáttur, en veðrið var alveg yndislegt og við Svenni sátum og sóluðum okkur og kjöftuðum (: Æfingar á Bingói gengu líka alveg dandala vel og voða gaman að byrja aftur með þetta og venjast nýjum mótleikurum. Mikið fjör! Það er líka svo fínt að vera á næturvöktum á þessum tíma árs. Þá vaknar maður hress svona um 15:00 og þá getur maður labbað hérna í kring og notið landslagsins (og tekið myndir).

Munið þið þegar þið lærðuð að hjóla? Labbaði í gegnum Hljómskálagarðinn þegar ég var fyrir sunnan og þar var faðir að reyna að kenna dóttur sinni að hjóla. Greyið stelpan var sko ekki að samþykkja að þetta væri mögulegt og vældi alveg af hræðslu. Svona var þetta líka hjá mér þegar Lena frænka var að kenna mér... þetta er eitt af þessum hlutum sem að virðast alveg gjörsamlega ómögulegir þegar maður kann þá ekki! Það er sko alveg ljóst að þetta gangi bara ekki og að maður sé örugglega bara eitthvað öðruvísi en hitt fólkið sem ræður við þetta...... vona að stelpugreyið hafi sigrast á hjólinu.

Mæli með að fólk hlusti á þessa vefslóð - þurfið samt að hafa tengda headphones til að þetta virki (:

http://www.i-am-bored.com/bored_link.cfm?link_id=22913

Anna Vala í heimsókn

2008-06-29T10:37:00.000-07:00

Anna Vala skvísa var hjá mér núna í nokkra daga hérna í Vín og við vorum alveg ótrúlega skemmtilega menningarlegar og villtar í bland (: Við fórum á Spaðadrottninguna hans Tchaikovskys (ég náði þessum algengustu rússnesku óperuorðum: krassaviza (falleg stúlka), liúbliú (elska) og svo auðvitað tri karti (þrú spil) sem var endurtekið svona 100 sinnum (: ) Mjög fín ópera bara, verst að við vorum svoldið þreyttar í fótunum og vorum í standstæðum. Svo fórum við aðeins í Belvedere garðana að skoða. Lentum reyndar í alveg brálæðis veðri á leiðinni þangað, alltí einu fóru að falla risahögl (meðalstærð svona 3 cm í þvermál) þannig að ég vippaði Önnu Völu í snarræði mínu inn um fyrstu opnu dyragættina sem bauðst..... sem var guðs hús (: Sem betur fer var þar bara enginn og við eyddum þarna góðum 40 mínútum í að skrifa póstkort, taka örvæntingarmyndir af okkur og syngja íslensk lög í röddum þar til stytt var upp. Afskaplega gaman. Svo hlotnuðust okkur miðar á tónleika með Ceciliu Bartoli - það var EKKI leiðinlegt (var verulega hugsað til Steinrúnar). Hún er alveg algjör. Hún á skol ekki í vandræðum með coloraturur og þegar maður heldur að hún komist ekki hraðar þá skýtur hún manni illilega ref fyrir rass. Svo lágum við einn daginn í leti og sóluðum okkur við Alte Doná með vinum mínum, fórum svo reyndar aftur nokkrum kvöldum síðar í þrumuveðri og syntum þar lengi í rigningunni - ótrúlega gaman!!!! Svo borðuðum við auðvitað afskaplega vel og Anna Vala bauð mér og Jónasi (mínum fyrrverandi) út að borða á Indverskum matsölustað í tilefni að afmælinu mínu. Mjög, mjög ljúffengt. Með fylgja myndir frá síðustu dögum, vona að einhver hafi gaman af (:

Gengið og hjólað

2008-06-20T23:27:00.000-07:00

Jæja, nú sýndum við nútímaóperuna sem ég var að taka þátt í þann 12. júní. Gekk bara alveg dandala ágætlega og fólk var ánægt með okkur - sem er alltaf gaman (:
Eftir að vera laus undan því stressi öllu saman gat ég aftur farið að lifa svona smá og fór í fjallgöngu með vinkonu minni og hennar vinum á Snjófjall, sem er hæsta fjallið í Nieder Österreich (2057 m minnir mig). Það var bara svaka ferð. Lögðum af stað frá Vín um 7 á sunnudagsmorgni, hófum göngu um hálf 9 og vorum ekki komin aftur í bílinn fyrr en rúmlega 19. Bíllinn stóð í 600 m hæð þannig að við hækkuðum okkur um rúmlega 1400 m. Rosa dugleg og vááaááááá´! hvað það er fallegt í Austurríki, útsýnið var frábært og svo heyrði maður stundum óminn af beljuklukkunum. Rosa rómó. Ég hélt náttúrulega að ég yrði farlama af harðsperum en það kom mér skemmtilega á óvart að þær voru ekki svo slæmar. Hundurinn sem var með í för var hins vegar alveg frá í tvo daga (;
Í gær var ég svo líka geðveikt menningarleg og tók þátt í Critical Mass. Það er semsagt fullt af fólki sem hittist 3. föstudag hvers mánaðar og hjólar í hóp um Vín til að berjast fyrir betri hjólasamgöngum og að fólk noti hjól frekar en bíla. En, 3. föstudaginn í júní er sú undantekning gerð, að margir hjóla naktir eða fatafáir eða í furðulegum búningum. Þetta var alveg óskaplega fyndið og ég skemmti mér alveg konunglega. Ég var hógvær og var á bikinítopp og stuttbuxum en fullt af fólki var á afmælisklæðunum. Mér fannst samt flottastur maðurinn sem var ber í svörtum sokkum, lakkskóm, mörgæsarjakka og með pípuhatt. Annar hafði málað á bakið á sér hlykkjóttann veg sem lá alveg niður í rassaboru og ör sem sýndi að bílar ættu að fara þangað. Það var semsagt mikið hlegið þennan dag (:
Annars er ég alveg að deyja úr spenningi yfir að vera alveg að koma heim, bara rúm vika!!!!

Einskær fegurð

2008-05-05T11:36:00.001-07:00

Haha!!! Sumir hafa eflaust verið byrjaðir að halda að ég hefði verið að gantast þegar ég montaði mig af löngum nöglum og fögru naglalakki! Nú er ég búin að safna aftur og setja upp rauða litinn... Svo skemmtilega vildi samt til að þar sem ég sat við eldhúsborðið og var að ljúka við verkið missi ég bölvað lakkið niður á nýju gallabuxurnar mínar. Já, lengi minnist ég þeirra fleygu orða sem stóra systir mælti þegar ég var lítil, og vildi ekki láta mála mig í framan - "Beauty is pain". Mikið rétt....og hún er dýr líka...
Jæja, hin myndin er af fallegasta tré sem ég veit um þessa dagana og stendur fyrir framan skólann.

Sumar í nánd

2008-04-27T09:08:00.000-07:00

Jæja nú er ég aðeins byrjuð að iða í skinninu eftir að komast heim. Byrjuð að dreyma heim á hverri nóttu og finna í líkamanum að ég á að vera þar... EN 2 mánuðir og svo er það heim. Get varla beðið (; En sem betur fer byrja æfingar á óperu í næstu viku sem sýnd verður í júní. Hún er mjög stutt þessi og bara fyrir mezzó og barritón, frá 1992, eftir Gottfried von Einem og heitir Prinzessin Traurichkeit (Prinsessa depurð/dapurleiki). Mjög fyndin lítil ópera og textinn er algjör snilld.
Annars er vikan búin að vera alveg ömurleg þar sem ég er búin að vera veik heima alla vikuna bara með hita og læti. Nú er þetta samt allt að koma og bara astminn vinur minn eftir. Þess vegna fór ég í danstímann í gær og það var geðveikt fjör. Vorum að æfa Ungverskan (sem mynnir mjög á
spænskan dans) og Polka og valsa. Rosa gaman! Nema hvað, að á leiðinni heim stytti ég mér leið í gegnum lítinn garð hérna rétt hjá húsinu mínu og varð fyrir hálfgerðri dúfnaárás. Ég hlýt að hafa litið út eins og einhver sem gefur þeim reglulega eða eitthvað því allt í einu vara bara skýfall af dúfum. Þær veltust alveg hver um aðra fyrir fótunum á mér og flögruðu allt í kringum mig og tvær settust meira að segja á hausinn á mér. Þetta var óskaplega gaman en ég átti bara því miður ekkert handa vesalingunum, en þær ætluðu samt ekkert að láta það neitt á sig fá og eltu mig í gegnum allan garðinn. Ég þurfti að mjaka mér áfram til að koma fæti niður án þess að stífa á dúfukríli.
Síðasta helgi var alveg æðisleg. Einar mágur var hér á ráðstefnu vikuna þar á undan og svo kom Agnes á föstudagsdkvöldinu
og svið sprelluðum öll saman. Fórum t.d. í stóra tívolísvæðið hérna í Vín og út að borða og svona gaman. Hér eru með myndir af okkur að prófa tækin (:

Sjálfsskoðun...

2008-04-06T13:23:00.000-07:00

Þið kannist sjálfsagt flest við þær stundir þegar maður spáir alvarlega í það hvort maður sé ekki örugglega alveg heill á geði. Áðan átti ég svona skemmtilegt moment þegar ég sat í sporvagninum. Ég hafði ekki tekið neitt með mér til að læra á leiðinni þannig að ég ákvað að fara yfir senu sem ég var að æfa í síðustu viku - svona syngja í huganum og sjá fyrir mér hreyfingarnar. Ég var alveg pottþétt með opin augun en ég var svo óskaplega týnd í mínum hugarheimi að mér brá þegar, ég veit ekki hve mörgum mínútum seinna, ég tók eftir því að ég væri í
sporvagni og var alveg nokkur sekbrot að átta mig á hvar ég væri eiginlega.
Svona er maður undarlegur og heilinn alltaf eitthvað að leika á mann, sérstaklega merkilegt að maður geti séð eitthvað í huganum svo skýrt að maður sér ekki lengur út um augun.... umm... hljómar svoldið óhuggulega.
Jæja, annars er skólinn byrjaður aftur eftir yndislegt páskafrí með Agnesi, Einari, Guðjóni Braga, Hörpu og Úlfi í Hamborg (og með Nóa páskaeggjum frá mömms, pabbs og píps) og svo komu Lions-systkini mín (Bert-belgi og Jana-tékki) í nokkra daga síðustu helgi. Mikið fjör og gaman með öllum. Í hamborg horfðum við á alla Næturvaktina og frasarnir eru alveg ótrúlega sterkt stimplaðir fremst í heilann á mér (Já, fínt, já sææææll). Annars er Bert er með eitthvað "thing" fyrir hótelum þannig að á sunnudagsmorguninn bauð hann mér í brönch á Hilton hótelinu niðri miðbæ. Já, nei, ekki að grínast. Ég veit ekki hví en mér leið eins og útsnýttu tissue þegar ég kom þarna inn - passaði sko ekki inn í þetta fínerí. En maturinn var að sjálfsögðu aaaaaafskaplega góður. Alveg nokkur risa hlaðborð og djassundirleikur og þjónar að snúast í kringum mann. Óþarfi að taka það fram að ég borðaði mér til óbóta. Eftir 3ggja tíma át ultum við svo yfir í næsta almenningsgarð og lágum á meltunni (; Ég ætla aldrei aftur að gera sjálfri mér það að borða svona mikið!
Myndir af rauðum nöglum koma inn á næstunni. Ég var svo gáfuleg að gleyma myndavélinni minni (hemm... og símanum og buxunum mínum) í Hamborg þannig að Einar kemur með hana næstu helgi og í framhaldinu get ég svo afmyndast á alla kanta.

Voooooooooooor

2008-03-15T14:36:00.000-07:00

Ok, ég held að ég geti verið búin að uppgötva uppáhalds árstímann minn í Vín. Það er ekki of heitt ennþá, svona þægilegar 10 gr eða svo, og allt er að springa svo yndislega út. Tré með hvítum, bleikum og gulum blómum, að ég tali nú ekki um páskaliljur, krókusa, túlípana og allt það. Rosa gaman að vera úti... ef maður bara hefði tíma.... Manni tekst alltaf einhvern veginn að koma sér í einhvern helling af verkefnum og skemmtilegheitum. Merkilegt líka hvað það tekur óhugglega langan
að læra atonal nútímaverk, og því miður er þolinmæði ekki alveg mín sterkasta hlið... Jæja, á mánudasgmorguninn verður haldið í páskafrí til Agnesar og Einars í Hamborg þar sem íslensk páksaegg bíða (: Namm, namm! Takk mamma og pabbi!
Annað, mæli með að þið ykkar sem ekki eruð búin að sjá Sweeney Todd í bíó geri það. Mjög hressandi og skemmtilegt. Líka gaman að sjá hvað myndin er lík uppsetningu Íslensku Óperunnar. Söngurinn bara svoldið annar en mér finnst bæði koma rosa vel út.
Já! og aðrar rosa merkilegar fréttir! BINGÓ sem Leikfélag Kópavogs og Hugleikur settu upp í sameiningu síðasta vor var valið til að fara á Leiklistarhátíð í Riga í Lettlandi 1.-5. ágúst. Það verður frábært að fá að sýna þetta aftur þar sem leikhúsið okkar var rifið eftir nokkrar sýningar þarna um vorið. En þetta verður semsé alveg frábært og mikið skemmtilegt.
Aðrar "merkilegar" fréttir: Hahahh! Ég er allt í einu komin með svo langar neglur að ég ætla að fjárfesta í rauðu naglalakki (;

Hvítir hrafnar...

2008-03-03T11:35:00.000-08:00

.... eru jú, vissulega sjaldséðir, en greinilega ekki alveg ósjáanlegir (:
http://www.faroenature.net/gallery/displayimage.php?pos=-4477
Sýnist á öllu að þetta sé færeysk síða.

2008-02-28T09:13:00.000-08:00

Vá, það er alveg yndislega mannskemmandi að vera í mánaðarfríi svona um miðjan vetur. Þetta er búið að vera alveg fínasta gaman. Fyrst að túrhestast með Ragga og svo komu mamms og pabbs og við fórum til Þriggjalandahorns eins og held að mín ágæta systir hafi orðað það - semsagt hornið af Austurríki sem mætir Slóveníu og Ungverjalandi - þar hjóluðum við alveg eins og við ættum lífið að leysa
upp og niður hóla og hæðir prýddum eplatrjám og vínberjaökrum. Mjög, mjög fallegt, og þar sem það var frost allan tímann sem við vorum þarna þá vorum við alltaf vel dúðuð. Stórir fatavöndlar á hjólum. Ég held að við höfum algjörlega gefið innfæddum eitthvað að tala um meðan við dvöldum þarna. Það var starað á okkur hvar sem við fórum, eins og við værum eitthvað afskaplega undarleg.... eða kannski er bara ekkert dónalegt að glápa á skringlilega útlendinga í þessu landi.. :P
Jæja, svo fórum við m & p til Graz og eyddum þar frábærum tíma. Þetta er alveg æðislega falleg borg og rosa menningarleg. Ég held að mér hafi þótt skemmtilegast (af mörgu góðu) spunaleikrit - 4 fólk sem spunnu áfram og áfram nýjar senur, oft með hjálp áhorfenda. Rosa flott (:
Svo aftur til Vínar og litlu blómanna minna, sem hafði ekki orðið meint af að hafa engan til að hugsa um sig í 8 daga sem betur fer.
Við m & p sáum Hollendinginn fljúgandi eftir Wagner, vissulega er hann þá ekki alveg byrjaður að missa sig í því sem hann seinna kallaði "gesamtkunstwerk" eða heilstætt listaverk, og verkið er þolanlega langt án pásu, en ég verð bara að segja að mér líkaði þetta bara mjög vel. Fór einu sinni með Ragga og svo aftur með þeim og já, ég var bara verulega hrifin (og kannski svoldið hissa hvað ég var hrifin...), kannski verð ég bara að fara að steypa mér í að hlusta á Tristan og Isold og Niflungahringinn og eitthvað. Verð þá samt að redda rassnudditæki svo maður þoli að sitja svona lengi (:
Annað frábært sem við fórum á var Flamenco sýning - GEÐSÝKISLEGA FLOTT! Takturinn! Hreyfingarnar! Glíp! þetta var bara alveg ótrúlega rosalega magnað.
Hengdi upp gler"kristalla" - skorið gler - í svefnherbergisgluggann minn og nú vakna ég á morgnana við regnbogalitaðar diskódoppur - algjört æði og mæli með þessu (:
Allir hressir í Vín (:

Raggi í heimsókn - Bratislava - Tina

2008-02-07T09:26:00.001-08:00

Jæja, það er búið að vera mikið að gera frá því í febrúarbyrjun. Raggi kom 30. jan og síðan þá er við búin að vera alveg rosalega dugleg við að fita pyngjur túristaveiðistaða Vínarborgar. Við erum búin að skoða vetrar- og sumarhallir Habsborgaranna, fjársjóðshirlur þeirra, dýragarðinn þeirra, húsgagnageymsluna þeirra, matarstellin þeirra.....ég er hrædd um að þessi konungsfjölskylda beri stórlega ábyrgð á fækkun fíla og mahogany trjáa í heiminum. Þetta er alveg rosalegt! Maður getur bara tekið inn svo og svo margar gyllingar og ofurskraut á einum degi svo þetta er búið að taka sinn tíma.
Í gær fórum við hins vegar til Bratislava í Slóvakíu með Tinu, rosa sætu dönsku vinkonu minni. Maður er bara klst að fara þangað og það kostar bara 14 Eu fram og til baka þannig að okkur fannst þetta geðveikt góð hugmynd.
Jæja, það var allavegna mikið ævintýri. Einkennisorð dagsins og Bratislava er "SKRÍTIÐ" eða furðulegt eða undarlegt eða eitthvað svoleiðis. Við byrjuðum á því að reyna að finna nýja óperuhúsið þeirra því um kvöldið átti að sýna Turandot (Puccini - að mestu) og við vildum tryggja okkur miða. Óperuhúsið er sem er statt á miðju vinnusvæði, húsið við hliðina á því var að hruni komið, og það ber ekkert á því og það er ekki merkt eða skilti eða neitt sem benda á það, þannig að við vorum smá stund að finna það, leit út alveg eins og skrifstofuhúsnæði. Ok svo þræddum við okkur í gegnum miðbæinn sem er rosa lítill en mjög skemmtilegur og með
fullt af fallegum gömlum húsum og reyndar sumum sem þarf að fara að lappa upp á. Mjög skreytt og spes. Svo var komið að því að koma okkur upp í kastalann (Hron á slóvensku) og löbbuðum upp og upp og upp og villtumst smá. Þessi kastali var meira virki en kastali, ekki svona höll. semsagt svona húsakassi með opi í miðjunni. Allt leit rosa vel utan frá, kastalinn gamall og svona en samt í góðu ástandi, samt bar svoldið á svona öðrum byggingareinkennum - auka glugga eða hálfmáðu dóti eða hliðum sem opnast ekki lengur út á vegi heldur fram af vegg. Jæja, inni í miðjunni fór allt að verða mjög skrítið, leit næstum út eins og skrifstofuhúsnæði þar, risastórir glergluggar með nýtískuljósum blöstu við, og emm...ekkert fólk. Við vorum rosa eitthvað ein. Svo fundum við loksins eitthvað sem virtist vera inngangur. Þar sat sofandi mjög spes kona (hvað get ég sagt, mikið máluð, í sérstökum fötum með langar neglur slípaðar í klær) hún rumskaði þegar við komum inn. Ég spurði hvort við gætum keypt miða hjá henni. Þá byrjaði eitthvað að gerast við munninn á konunni og hún reyndi að stama því út milli niðurkæfðra hlátursgusa að við þyrftum að kaupa miða annarsstaðar. Hún var samt ekkert rosa sleip í þýsku og svo hló hún svo mikið að hún átti erfitt með að gera sig skiljanlega. Á endanum vorum ég og Tina komnar í illilegt hláturskast með henni og Raggi (sem varð alltaf vandræðalegri og vandræðalegri eftir því sem flissið jóxt) flúinn út úr húsinu. Engin skilti voru til staðar sem sögðu nokkuð um hvar ætti að kaupa miða en við fundum það loksins og fórum að skoða safnið. Dót frá steinöld og eitthvað. Virðist vera eins og það sé búið að vera mikið að gerast á þessu svæði alveg síðan þá og sumsstaðar má sjá eitthvað frá mismundandi tímum því fólk hefur kannski ekki viljað eiðileggja þetta gamla heldur bara brætt það saman við eitthvað annað og þannig hefur þetta gengið svoldið lengi lengi. Jæja, safnið var fínt en á slóvensku og mikið að dótinu var ekkert merkt - ekki einu sinni á slóvensku. Eftir þetta ætluðum við að skoða garðinn sem átti að hafa bæst við á barrokk tímanum og teikningar af honum á safninu voru mjög skrautlegar. Þar var auðvitað bara grænt tún (sjá mynd af Tinu að óskapast). Frá kastalaveggnum var útsýnið mjög misgott. Gamli bærinn blasti við í samblandi af niðurnýslu og fegurð en hinu megin við Dóná (Dúnaj) er blokkaskógur, ekki grænn blettur í sjónmáli og yfirleitt mín hugmynd að helvíti á jörð. Jæja, svo löbbuðum við meira um og skoðuðum niðrí bænum og allt var nokkuð eðlilegt þangað til við fórum að fá okkur kvöldmat. Staðurinn var ítalskur, eða með ítalskan mat, skreyttur upp á slóvenskan máta með myndum af sígaunum og allskonar sveitadóti og það besta var þegar gamall maður tók sig til og fór að spila á arabískt hljóðfæri sem stóð í einu horninu (einhverskonar píanó en það er slegið á strengina með hömrum sem haldið er á).
Svo var það óperan. Söngvararnir voru flestir mjög góðir, búningarnir góðir, hlerarnir í gólfinu góðir, dansararnir góðir, skuggamyndirnar góðar, húsin sem ýmist var ýtt eða flugu upp af sviðinu góð, blásararnir í sviðsvængnum
góðir... osfrv. semsagt, leikstjórinn eða einhver hefur algerlega misst sig í nýja húsinu og gert ALLT sem hægt var að gera þar. Maður hafði sjaldnast tíma til að horfa á söngvarana sem vorum bara fínir leikarar því það var bara allt of mikið að gerast.
Jæja. Svona var nú það, myndirnar eru semsagt frá mér og Ragga að leika okkur og síðarn frá Bratislava ferðinni góðu (:

2008-02-07T09:22:00.000-08:00

2008-02-07T09:05:00.000-08:00

Hananú!

2008-01-27T10:39:00.000-08:00

Jæja, þá er Titus búinn, hefði getað gengið mikið betur (bölvaðar aríurnar, sérstaklega seinni... hverjum datt í hug að hafa a í lokin á aríu fyrir mezzó... ok, Mozart, en samt!) en hefði líka getað verið milljónfallt verra. Ég held t.d. að ég hafi næstum alltaf verið með hljómsveitinni (:
Annars er ég búin að prófa sundlaugina sem er hérna nálægt og búin að hneykslast á því hvað það er dýrt að fara í sund - 5,5 Evrur. Sundlaugin var líka svo full að það var ekkert vit í því að reyna að synda eitthvað af alvöru. Hins vegar var alveg einstaklega gaman að troða marvaða og fylgjast á meðan með fólkinu sem er að læra að stinga sér. Ógeðslega flott! Skrúfur og hringir og kollhnísar og ég veit ekki hvað og hvað. Glætan að ég myndi samt þora þessu, auk þess hef ég lítinn áhuga að vera alveg SVONA mikið mössuð eins og gellurnar sem voru að þessu. Samt mjög töff. Skemmtilega hátíðlegt skilti í búningsklefanum: "Bitte nur im reinem zustand die Swimmhalle betraeten" sem þýðir nokkuð beint: Vinsamlegast farið aðeins í sundlögina í hreinu ásigkomulagi.
Fólk hérna í Vín er almennt mjög hlýðið hvað varðar rautt og grænt ljós þegar kemur að því að labba yfir götur. Þess vegna var ég nett hissa um daginn þegar ég sá eldri mann "stelast" til að labba yfir götu á rauðu ljósu og hann skammaðist sín greinilega það mikið að honum fannst hann þurfa að útskýra fyrir mér hvers vegna hann hafði framið þennan hræðilega verknað. Mjög sætt (:
Jæja, læra meira....

Tito

2008-01-20T12:05:00.000-08:00

Jæja nú er æfingaferlið að renna sitt skeið og komið tími til að fara að huga að svansöng.
Ég setti inn fullt af myndum frá síðustu æfingu inn á sér bloggsíðu og allir sem vilja geta skoðað hana líka (http://clemenzatito.blogspot.com) en ég ætla að stinga einni hérna með líka og svo einni mynd úr síðasta skylminga tíma (: Annars allt gott að frétta. Fór í dýragarðinn í dag - keypti mér árspassa þegar Agnes var hérna og það er eins gott að nýta sér hann til að líta á litlu kvikyndin.

Aftur úti

2008-01-12T13:11:00.000-08:00

Mikið ægilega var yndislegt að vera heima um jólin innan um fuglinn og fólkið sem maður elskar og á "fortíð" með, maður þarf ekki einu sinni að gera neitt merkilegt með þeim, bara að VERA með þeim eða nálægt þeim. Jæja, en sem betur fer er búið að vera nóg að gera hérna úti þannig að það hefur verið lítill tími fyrir heimþrá. Talaði samt við pabba og Skrípið á Skype í gær sem var alveg sérstaklega yndælt því Skrípið vildi tjá sig líka og tala við mömmu sína (:
Annars bara lítið merkilegt til að skrifa um... á mánudaginn er próf í sviðstækni og ég hef mætt í færri en helminginn af tímunum út af æfingum, á miðvikudaginn syng ég allan hinn æðislega Hermit Songs flokk e. Barber á skólatónleikum sem verður mjög gaman... ef vel text til (;... og svo er Titus-sýningin sem ég syng á föstudaginn 25...og svo... er óperusögupróf og saga og ég förum ekki vel saman. En, svo byrjar vetrarfríið í skólanum! Þá kemur Raggi og ætlar að kenna mér allt sögulegt um Vín (sem ég á eflaust því miður ekki eftir að muna) og við ætlum að menningast alveg helling saman sem verður frábært og svo koma mamma og pabbi og svo förum við út á land og hittum þar Agnes og Einar og við hottintottumst öll saman eins og útálandiliðið sem við erum (:

Jólajólajól!!!

2007-12-23T05:28:00.000-08:00

Hvað er betra en að koma heim til sín á jólunum... vera með fuglinum og fólkinu sem maður elskar mest af öllum í heiminum, hitta gamla vini, þrífa, baka, sofa, borða, borða, borða, höggva jólatré, vandræðast með jólaseríur, fara í piparkökuhúsakeppni, hlakka til að sjá viðbrögðin við vel völdu gjöfunum... ég held að það sé fátt í heiminum sem gleður mig meira en þessi tími. Ekki skemmir heldur fyrir að í nótt byrjaði að snjóa og garðurinn er búinn að breytast í frábærasta ævintýraland (:
Ég óska öllum nær og fjær alveg yndislegra og gleðilegra jóla í faðmi fjölskyldna.
Sjáumst hress á nýja árinu!!!

Onegin - La clemenza di Tito

2007-12-08T00:18:00.000-08:00

Jæja, eins og svo oft vill gerast fyrir jólin verður allt brjálað (:
Í haust var ég í hóp í skólanum sem var að vinna í að setja upp Eugene Onegin (Tchaikovsky) undir stjórn Dainu sem er að læra að verða óperuleikstjóri. Það var aðeins of lítið um tónlistaræfingar og þess vegna dró aðalsöngkonan sig út í síðustu viku, þannig að við stefnum á að setja hann upp á næstu haustönn í staðinn. Í sömu viku var verið að leita að fleiri Annio-um fyrir La clemenza di Tito (Mozart). Sem er smá undarlegt þar sem þeim hefur vantað annan Annio frá því að kastað var í hlutverk um miðjan október.... Allavegana erum við núna 3 ungar stúlkur sem leikum buxnahlutverkið Annio. Sviðsæfingar hófust svo í þessari viku og standa frá 10 eða 11 á morgnana til 18 og 19 á kvöldin...sem skilur lítinn tíma eftir til að læra blessað hlutverkið fyrir þá sem komu svona seint inn í uppsetninguna. Svo er allt náttúrulega voðalega dramatískt og skemmtilegt! Tónlistarstjórinn er svoldið sérvitur og erfitt að gera honum til hæfis og óperuleikstjórinn stendur fast á þeirri meiningu að hann sé ekki að setja verkið upp við skóla heldur eins og í atvinnuleikhúsi. Það er því lítið um "kennslu" fyrir þá sem enga reynslu hafa af sviði, auk þess sem hann vinnur með negatífa orku...ummm, eða þannig... skammast þangað til hann fær eitthvað betra í stað þess að hrósa fyrir það sem vel er gert. Allavegana er þetta allt voða dramó og fólk að kvarta í skólastjórann, aðrir að hætta og í gær þurfti aðalsöngkonan að æla eftir að hann var búinn að jaska henni hún út á sviðinu í einn og hálfan tíma yfir hræðilega erfiðu aríunni hennar.
Jájájájá, svona er nú það. Í næstu viku verður unnið með aríurnar hans Annios og við ætlum sko ekki að vera látnir gera eitthvað sem við ráðum ekki við meðan við erum að syngja og hananú! Það er gaman að því að ég hef nú aldrei verið neitt kvenlegasta stúlka í heimi en svo virðist sem ég eigi allavegana nokkuð auðvelt með að leika karlmenn.... ég held ég eigi þessu að hluta til síðustu tveimur sumrum uppi á Eyjabökkum að þakka. Maður reynir einhvernveginn ósjálfrátt að falla í hópinn og ég virðist allavegana hafa pikkað upp einhverja mann-takta sem virka ágætlega á sviði (:
Allavegana - laugardagar til lærdóms!
Dóra, mig dreymdi þig í nótt, einhver svona hasar draumur, er ekki örugglega allt í lagi? (:

Íbúðin mín

2007-11-25T23:39:00.001-08:00

Jæja, nú geta væntanlegir heimsækjendur séð hvað bíður þeirra. Fór í IKEA á föstudaginn (2svar til að komast með allt draslið) og kláraði þá að versla það sem mér fannst uppá vanta til að gera íbúðina meira MÍNA. Ég á í algjöru "elska-hata" sambandi við þessa stórverslanakeðju. Maður fer inn með mjög góð áform um að kaupa aðeins það sem stendur á litlum miða í buxnavasanum en þessi blessaði göngustígur í gegnum búðina (sem er örugglega rúmur km) ber saklausa vegfarendur framhjá hinum margvíslegustu freistingum sem tæla jafnvel staðföstustu menn og konur til glötunar og óhóflegrar peningaeyðslu!!! Aftur á móti getur maður gert mjög góð kaup... En...allavegana var ég alveg búin eftir daginn og meira að segja smá eftir mig daginn eftir.
Að öðru, er fólk varað við þakflóðum (snjóflóðum sem eiga uppruna sinn á þökum húsa) á Íslandi? Man ekki til þess að hafa séð það. Hér eru sett upp skilti út um allt "Achtung! Dachlawine".

Mistilteinn Mistletoe Mistl

2007-11-15T08:44:00.000-08:00

Í gær var afskaplega vel búinn maður (hjálmur, sigbelti, reipi, snúrur og sagir) að príla um í stóra trénu fyrir framan skólahúsnæðið þegar ég kom þar aðvífandi á von Trap. Þar sem mér fannst ólíklegt að maðurinn væri að leika sér... annars eru hinar undarlegustu íþróttir í gangi, hence: skákbox (http://is.wikipedia.org/wiki/Skákbox)... þá dró ég í sakleysi mínu þá ályktun að hann væri að snyrta tréð. Sem hann var og að gera, en bara með því að klippa burt þær greinar sem mistilteinn óx á. Á endanum lá alveg þó nokkur hrúga af mistilteinaklösum undir trénu og allir nemendur skólans komnir með nokkrar greinar. Enda er víst dýrt að kaupa hann, en allir vilja hafa svoleiðis á jólunum. Engar áhyggjur, það blossaði ekki upp nein kossasótt í skólanum.
Nú man ég ekki. Gleymdu æsir að biðja mistilteininn eins og allt annað að vinna Baldri ekki mein eða vildi hann það ekki, eða hvernig var þetta aftur.
Allavegana er ég með þrjár greinar af sökudólginum hérna heima. Hann þykist vera voða sætur og saklaust, en ég veit auðvitað betur....

Hjolandi og syngjandi!!!

2007-11-08T02:08:00.000-08:00

I gaer let eg loksins verda af tvi ad kaupa mer hjol herna uti. Tad er notad, ljosfjolubleikt, med fullt af ljosum og nyrri kedju. Tad er svoldid odruvisi ad hjola um a svona mjoum dekkjum. Eg er ordin svo von svona groddaralegum fjallahjoladekkjum sem spaena yfir allt. Svo er spurningin...a madur ad hjola a gotunni eda gangstettunum. Gomul kona gaf mer illt auga tegar eg var a gangstettinni en otolinmodir okuthorar spaendu framur mer a gotunni. Nidri bae eru reyndar tar til gerdar hjolabrautir sem er mjog kul tangar til tad stendur allt i einu a henni ENDE og ta er madur allt i einu bara a venjulegri akrein. Allavegana voru tetta svona stubbar her og tar eftir gotunni. Sennilegast bara sett inna tar sem plass leifdi. Med tessu vonast eg semsagt til ad koma einhverjum homlum yfir tennan hraedilega rassastaekkunarsjukdom sem virdist hafa agerst sidan i sumar. Motuneiti med godum mat eru alveg STORHAETTULEG!

2007-11-06T01:46:00.000-08:00

Helstu upplysingar um tetta nam mitt. Skolinn heitir Universität für Music und Darstellende Kunst Wien og min deild er stadsett rett hja Shönbrunn höllinni. I sama husi, t.e. med ollum songvurunum eru leikarar, songleikarar (nei - tad er ekki tad saman), leikstjorar og operuleikstjorar. Eftir tvo ar tek eg diplomaprof og nefnist ta akademiskur operusongvari. Veit samt ekki alveg hvernig tetta verdur, hvort eg taki svo tvo ar til vidbotar i ljoda- og oratoriudeild.
Fyrir ta sem ekki vita tad ta eru allir alveg rosa innilega velkomnir i heimsokn. Vin er alveg storfalleg og mikid ad skoda. Ibudin min er ekkert risa en mjog opin og i henni er svefnsofi sem tarf ad vigja. Vetrarfri er fra 1.feb-2.mars en annars er eg alltaf til i ad fa gesti og svo er ibudin laus fra byrjun juli til loka september. Eda ta held eg allavegana ad eg fari heim ad isakoldu landi.

Eg veit ekki hvort einhver ykkar les tetta blogg en elsku Kristin Arna, Thorunn Greta, Greta, litli stubbur, Anna Gudný, Thorunn og Gretar, eg samhryggist innilega.

Jahahaeja...

2007-11-02T08:47:00.000-07:00

Eg bidst alveg innilega velvirdingar a tessu "afsakada hlei" sem hefur rikt her sidastlidinn... ja...manudinn. Afsaknir a hleinu? Kannski engar naegilega godar... EN sagan er tessi. Hugsadi alltaf "já eg byrja ad blogga tegar eg fae netid heima, tad aetti ekki ad verda alltaf mikid mal" ![ERROR]! Svo leid og beid og eg eitthvad vitleisadist og svo attu ad koma menn i sidustu viku. Komu vitanlega ekki. Nu eiga ad koma menn midvikudaginn 7. nov. Vá hvad tad yrdi frabaert ef tad gengi eftir.
I frettum:
Skolinn - Erfidur, skemmtilegur, skritinn. Skrifa meira um tad allt seinna.
Ibudin - mjog fin, frabaer stadsetning og utsynid yndislegt. Madur tarf ad skauta um til ad trufla ekki ibuana a nedri haedinni. Tar koma ofur ullarsokkarnir fra ommu geysisterklega inn. Er buin ad taka myndir til ad setja inn (Steinrun tarf ad sja hvernig ibudin hannadist ad lokum) en tad verdur ad bida tar til netid kemur...
Landinn - Misyndaell eins og allsstadar annarsstadar. Tjonustulund er ekki eitthvad sem tidkast i budum.

[Allrasalnamessa] Var i gaer... eda Allraheilagra. Allavegana var sa dagur i gaer tegar folk flykkist i kirkjugarda borgarinnar og minnist teirra sem hvatt hafa. Tannig ad Erla akvad ad hrista skankana og arka ut i naesta kirkjugard. Tad var serstok stemmning, Hrefna Eggerts hafdi sagt mer fra hvernig tetta vaeri en tad var samt odruvisi "ad vera" en ad heyra. Eins og annarsstadar tar sem fleiri en 3 folk koma saman tar er fjolmenni sem hefur tad i for med ser oumflyjanlega hluti...ein og bidrod a kvennaklosett kirkjugardarins. Alla gotuna ad gardinum voru standar med blomum, krönsum, kertum og audvitad folk ad selja allt aetilegt milli himins og jardar.
Tad er skritid ad labba einn i kirkjugardi tar sem madur a engan og tekkir engan og hugsa um alla sem eru farnir og hafa verid grafnir tar. Eftir skreytingunum a leidunum ad daema gat madur sed hverjir eru gleymdir og hverjir ekki. Eg setti eina ros a oskreytt leidi svona i tilefni dagsins.
Merkilegur fjoldi af krakum i gardinum, ekki eins og tad vaeri verid ad fodra taer tar...
Ok, Agnes, nu er reikurinn i netkaffihusinu ordinn obaerilegur en eg hef baett adeins fyrir brot mitt.
Eins og allir vita...og skrifad stendur: Ber er hver ad baki nema systur eigi.

Út í lönd

2007-09-21T04:12:00.000-07:00

Jæja, þá er komið að því að taka föggur sínar og hverfa af fögru landi ísa o.s.frv.
Vissulega á ég ekki alveg strax eftir að sakna kuldagaddsins uppi á fjöllum en fólkið og fjöllin... já, þeirra verður vissulega saknað.
Upp frá þessu ætla ég að taka mig á í bloggmálum og reyna að halda þessari bloggsíðu eitthvað uppi, þó ekki sé nema fyrir mömmu og pabba og Agnesi (:

Askepott

2007-08-17T11:39:00.000-07:00

Vinir og samstarfsfélagar eru alveg yndislegt fyrirbæri. Sérstaklega ef hægt er að sameina þetta í sömu persónunni. Nú er ég t.d. að vinna með alveg frábærri norskri dömu. Hún var meira að segja svo frábær að gefa mér eintakið sitt af jólamynd þessara norrænu þjóðar - "Tre nötter til Askepott". Myndin eldgömul, búningarnir stórfyndnir og framúrsæknir jafnvel þó þeir sæust á sviði í dag, og til að toppa allt er tékkneskan öll dobbluð af einum karli, sem reynir að kven- og karlgera röddina til skiptis. Alveg frábært... og hulstrið af disknum er bleikt (:
Semsagt - jólamyndin í ár. Alltaf gott að skipuleggja fram í tímann.

Straumandarséns

2007-08-01T15:17:00.000-07:00

Síðast þegar ég var í fríi - um miðjan júlí - fékk ég Margréti vinkonu með að Eyvindará. Þar stríplaðist ég og hún tók myndir, og vídeó, af því þegar ég loksins fékk mig út í kaaaaaaaaaaaaaalt vatnið. Eftir svoldla stund kom svo nærri okkur straumandarmamma með ungann sinn. Unginn var forvitin krúsíbolla og fór að spjalla eitthvað heilmikið við okkur... við skildum auðvitað ekki tístið en höfðum einstaklega gaman af litlu fiðurbollunni sem skreiðst yfir steinana í kringum okkur og synti um alveg hjá okkur.

Snæfell - Uppáhaldsfjallið mitt í öllum heiminum!

2007-06-09T21:10:00.000-07:00

Sólroðnir pollar og tjarnir

2007-06-09T21:09:00.001-07:00

Fyrsta blogg á æfinni

2007-06-05T17:38:00.000-07:00

Jæja, það fer með þetta eins og gemsann sem ég aldrei ætlaði að fá mér. Ætli þetta sé ekki frekar sniðug leið til að fólk geti fylgst með mér ef það hefur hug á því (:
Hvað er að gerast hjá mér:
Er á næturvöktum við eftirlit með grautun uppi á Eyjabökkum við Ufsarstíflu og Kelduárstíflu. Grautun er ágætis dægradvöl og felst í því að margar margar holur eru boraðar í bergið þar sem stíflan verður sett og sementsefju eða "graut" dælt niður í þær til að þétta bergið. Þó að stífla haldi er nefnilega ekki víst að bergið undir henni geri það...þess vegna er grautað. Þá fyllist í sprungur.
Hvað stendur til hjá mér á næstunni:
Fara til Vínar 19. júní til að taka inntökupróf í Tónlistarháskólann í Vínarborg. Fór þangað í maí og það eru vá góðir söngvara þarna og rosa töff kennsla. T.d. tímar með píanóleikara OG leikstjóra. Rosa flott!
Inní þennan skóla ætla ég að komast (: Ingileif píanógella ætlar líka að taka inntökupróf þarna á svipuðum tíma og við ætlum að vera alveg ofur menningarlegar meðan á dvölinni stendur, skella okkur saman á ballettinn Rómeó og Júllu og óperurnar Werther og La Traviata. Jík! Hlakka svo til! Það er líka málið - hafa gaman að þessu og ekkert stressssssssss!