Sumar í nánd

Jæja nú er ég aðeins byrjuð að iða í skinninu eftir að komast heim. Byrjuð að dreyma heim á hverri nóttu og finna í líkamanum að ég á að vera þar... EN 2 mánuðir og svo er það heim. Get varla beðið (; En sem betur fer byrja æfingar á óperu í næstu viku sem sýnd verður í júní. Hún er mjög stutt þessi og bara fyrir mezzó og barritón, frá 1992, eftir Gottfried von Einem og heitir Prinzessin Traurichkeit (Prinsessa depurð/dapurleiki). Mjög fyndin lítil ópera og textinn er algjör snilld.
Annars er vikan búin að vera alveg ömurleg þar sem ég er búin að vera veik heima alla vikuna bara með hita og læti. Nú er þetta samt allt að koma og bara astminn vinur minn eftir. Þess vegna fór ég í danstímann í gær og það var geðveikt fjör. Vorum að æfa Ungverskan (sem mynnir mjög á 
spænskan dans) og Polka og valsa. Rosa gaman! Nema hvað, að á leiðinni heim stytti ég mér leið í gegnum lítinn garð hérna rétt hjá húsinu mínu og varð fyrir hálfgerðri dúfnaárás. Ég hlýt að hafa litið út eins og einhver sem gefur þeim reglulega eða eitthvað því allt í einu vara bara skýfall af dúfum. Þær veltust alveg hver um aðra fyrir fótunum á mér og flögruðu allt í kringum mig og tvær settust meira að segja á hausinn á mér. Þetta var óskaplega gaman en ég átti bara því miður ekkert handa vesalingunum, en þær ætluðu samt ekkert að láta það neitt á sig fá og eltu mig í gegnum allan garðinn. Ég þurfti að mjaka mér áfram til að koma fæti niður án þess að stífa á dúfukríli.
Síðasta helgi var alveg æðisleg. Einar mágur var hér á ráðstefnu vikuna þar á undan og svo kom Agnes á föstudagsdkvöldinu
og svið sprelluðum öll saman. Fórum t.d. í stóra tívolísvæðið hérna í Vín og út að borða og svona gaman. Hér eru með myndir af okkur að prófa tækin (:

Sjálfsskoðun...

Þið kannist sjálfsagt flest við þær stundir þegar maður spáir alvarlega í það hvort maður sé ekki örugglega alveg heill á geði. Áðan átti ég svona skemmtilegt moment þegar ég sat í sporvagninum. Ég hafði ekki tekið neitt með mér til að læra á leiðinni þannig að ég ákvað að fara yfir senu sem ég var að æfa í síðustu viku - svona syngja í huganum og sjá fyrir mér hreyfingarnar. Ég var alveg pottþétt með opin augun en ég var svo óskaplega týnd í  mínum hugarheimi að mér brá þegar, ég veit ekki hve mörgum mínútum seinna, ég tók eftir því að ég væri í 
sporvagni og var alveg nokkur sekbrot að átta mig á hvar ég væri eiginlega.
Svona er maður undarlegur og heilinn alltaf eitthvað að leika á mann, sérstaklega merkilegt að maður geti séð eitthvað í huganum svo skýrt að maður sér ekki lengur út um augun.... umm... hljómar svoldið óhuggulega.
Jæja, annars er skólinn byrjaður aftur eftir yndislegt páskafrí með Agnesi, Einari, Guðjóni Braga, Hörpu og Úlfi í Hamborg (og með Nóa páskaeggjum frá mömms, pabbs og píps) og svo komu Lions-systkini mín (Bert-belgi og Jana-tékki) í nokkra daga síðustu helgi. Mikið fjör og gaman með öllum. Í hamborg horfðum við á alla Næturvaktina og frasarnir eru alveg ótrúlega sterkt stimplaðir fremst í heilann á mér (Já, fínt, já sææææll). Annars er Bert er með eitthvað "thing" fyrir hótelum þannig að á sunnudagsmorguninn bauð hann mér í brönch á Hilton hótelinu niðri miðbæ. Já, nei, ekki að grínast. Ég veit ekki hví en mér leið eins og útsnýttu tissue þegar ég kom þarna inn - passaði sko ekki inn í þetta fínerí. En maturinn var að sjálfsögðu aaaaaafskaplega góður. Alveg nokkur risa hlaðborð og djassundirleikur og þjónar að snúast í kringum mann. Óþarfi að taka það fram að ég borðaði mér til óbóta. Eftir 3ggja tíma át ultum við svo yfir í næsta almenningsgarð og lágum á meltunni (;  Ég ætla aldrei aftur að gera sjálfri mér það að borða svona mikið!
Myndir af rauðum nöglum koma inn á næstunni. Ég var svo gáfuleg að gleyma myndavélinni minni (hemm... og símanum og buxunum mínum) í Hamborg þannig að Einar kemur með hana næstu helgi og í framhaldinu get ég svo afmyndast á alla kanta.

Voooooooooooor

Ok, ég held að ég geti verið búin að uppgötva uppáhalds árstímann minn í Vín. Það er ekki of heitt ennþá, svona þægilegar 10 gr eða svo, og allt er að springa svo yndislega út. Tré með hvítum, bleikum og gulum blómum, að ég tali nú ekki um páskaliljur, krókusa, túlípana og allt það. Rosa gaman að vera úti... ef maður bara hefði tíma.... Manni tekst alltaf einhvern veginn að koma sér í einhvern helling af verkefnum og skemmtilegheitum. Merkilegt líka hvað það tekur óhugglega langan 
að læra atonal nútímaverk, og því miður er þolinmæði ekki alveg mín sterkasta hlið... Jæja, á mánudasgmorguninn verður haldið í páskafrí til Agnesar og Einars í Hamborg þar sem íslensk páksaegg bíða (:  Namm, namm! Takk mamma og pabbi!
Annað, mæli með að þið ykkar sem ekki eruð búin að sjá Sweeney Todd í bíó geri það. Mjög hressandi og skemmtilegt. Líka gaman að sjá hvað myndin er lík uppsetningu Íslensku Óperunnar. Söngurinn bara svoldið annar en mér finnst bæði koma rosa vel út.
Já! og aðrar rosa merkilegar fréttir! BINGÓ sem Leikfélag Kópavogs og Hugleikur settu upp í sameiningu síðasta vor var valið til að fara á Leiklistarhátíð í Riga í Lettlandi 1.-5. ágúst. Það verður frábært að fá að sýna þetta aftur þar sem leikhúsið okkar var rifið eftir nokkrar sýningar þarna um vorið. En þetta verður semsé alveg frábært og mikið skemmtilegt.
Aðrar "merkilegar" fréttir: Hahahh! Ég er allt í einu komin með svo langar neglur að ég ætla að fjárfesta í rauðu naglalakki (;

Hvítir hrafnar...

.... eru jú, vissulega sjaldséðir, en greinilega ekki alveg ósjáanlegir (:
http://www.faroenature.net/gallery/displayimage.php?pos=-4477
Sýnist á öllu að þetta sé færeysk síða.

Vá, það er alveg yndislega mannskemmandi að vera í mánaðarfríi svona um miðjan vetur. Þetta er búið að vera alveg fínasta gaman. Fyrst að túrhestast með Ragga og svo komu mamms og pabbs og við fórum til Þriggjalandahorns eins og held að mín ágæta systir hafi orðað það - semsagt hornið af Austurríki sem mætir Slóveníu og Ungverjalandi - þar hjóluðum við alveg eins og við ættum lífið að leysa
upp og niður hóla og hæðir prýddum eplatrjám og vínberjaökrum. Mjög, mjög fallegt, og þar sem það var frost allan tímann sem við vorum þarna þá vorum við alltaf vel dúðuð. Stórir fatavöndlar á hjólum. Ég held að við höfum algjörlega gefið innfæddum eitthvað að tala um meðan við dvöldum þarna. Það var starað á okkur hvar sem við fórum, eins og við værum eitthvað afskaplega undarleg.... eða kannski er bara ekkert dónalegt að glápa á skringlilega útlendinga í þessu landi.. :P
Jæja, svo fórum við m & p til Graz og eyddum þar frábærum tíma. Þetta er alveg æðislega falleg borg og rosa menningarleg. Ég held að mér hafi þótt skemmtilegast (af mörgu góðu) spunaleikrit - 4 fólk sem spunnu áfram og áfram nýjar senur, oft með hjálp áhorfenda. Rosa flott (:
Svo aftur til Vínar og litlu blómanna minna, sem hafði ekki orðið meint af að hafa engan til að hugsa um sig í 8 daga sem betur fer.
Við m & p sáum Hollendinginn fljúgandi eftir Wagner, vissulega er hann þá ekki alveg byrjaður að missa sig í því sem hann seinna kallaði "gesamtkunstwerk" eða heilstætt listaverk, og verkið er þolanlega langt án pásu, en ég verð bara að segja að mér líkaði þetta bara mjög vel. Fór einu sinni með Ragga og svo aftur með þeim og já, ég var bara verulega hrifin (og kannski svoldið hissa hvað ég var hrifin...), kannski verð ég bara að fara að steypa mér í að hlusta á Tristan og Isold og Niflungahringinn og eitthvað. Verð þá samt að redda rassnudditæki svo maður þoli að sitja svona lengi (:
Annað frábært sem við fórum á var Flamenco sýning - GEÐSÝKISLEGA FLOTT! Takturinn! Hreyfingarnar! Glíp! þetta var bara alveg ótrúlega rosalega magnað.
Hengdi upp gler"kristalla" - skorið gler - í svefnherbergisgluggann minn og nú vakna ég á morgnana við regnbogalitaðar diskódoppur - algjört æði og mæli með þessu (:
Allir hressir í Vín (:

Raggi í heimsókn - Bratislava - Tina

Jæja, það er búið að vera mikið að gera frá því í febrúarbyrjun. Raggi kom 30. jan og síðan þá er við búin að vera alveg rosalega dugleg við að fita pyngjur túristaveiðistaða Vínarborgar. Við erum búin að skoða vetrar- og sumarhallir Habsborgaranna, fjársjóðshirlur þeirra, dýragarðinn þeirra, húsgagnageymsluna þeirra, matarstellin þeirra.....ég er hrædd um að þessi konungsfjölskylda beri stórlega ábyrgð á fækkun fíla og mahogany trjáa í heiminum. Þetta er alveg rosalegt! Maður getur bara tekið inn svo og svo margar gyllingar og ofurskraut á einum degi svo þetta er búið að taka sinn tíma.
Í gær fórum við hins vegar til Bratislava í Slóvakíu með Tinu, rosa sætu dönsku vinkonu minni. Maður er bara klst að fara þangað og það kostar bara 14 Eu fram og til baka þannig að okkur fannst þetta geðveikt góð hugmynd.
Jæja, það var allavegna mikið ævintýri. Einkennisorð dagsins og Bratislava er "SKRÍTIÐ" eða furðulegt eða undarlegt eða eitthvað svoleiðis. Við byrjuðum á því að reyna að finna nýja óperuhúsið þeirra því um kvöldið átti að sýna Turandot (Puccini - að mestu) og við vildum tryggja okkur miða. Óperuhúsið er sem er statt á miðju vinnusvæði, húsið við hliðina á því var að hruni komið, og það ber ekkert á því og það er ekki merkt eða skilti eða neitt sem benda á það, þannig að við vorum smá stund að finna það, leit út alveg eins og skrifstofuhúsnæði. Ok svo þræddum við okkur í gegnum miðbæinn sem er rosa lítill en mjög skemmtilegur og með 
fullt af fallegum gömlum húsum og reyndar sumum sem þarf að fara að lappa upp á. Mjög skreytt og spes. Svo var komið að því að koma okkur upp í kastalann (Hron á slóvensku) og löbbuðum upp og upp og upp og villtumst smá. Þessi kastali var meira virki en kastali, ekki svona höll. semsagt svona húsakassi með opi í miðjunni. Allt leit rosa vel utan frá, kastalinn gamall og svona en samt í góðu ástandi, samt bar svoldið á svona öðrum byggingareinkennum - auka glugga eða hálfmáðu dóti eða hliðum sem opnast ekki lengur út á vegi heldur fram af vegg. Jæja, inni í miðjunni fór allt að verða mjög skrítið, leit næstum út eins og skrifstofuhúsnæði þar, risastórir glergluggar með nýtískuljósum blöstu við, og emm...ekkert fólk. Við vorum rosa eitthvað ein. Svo fundum við loksins eitthvað sem virtist vera inngangur. Þar sat sofandi mjög spes kona (hvað get ég sagt, mikið máluð, í sérstökum fötum með langar neglur slípaðar í klær) hún rumskaði þegar við komum inn. Ég spurði hvort við gætum keypt miða hjá henni. Þá byrjaði eitthvað að gerast við munninn á konunni og hún reyndi að stama því út milli niðurkæfðra hlátursgusa að við þyrftum að kaupa miða annarsstaðar. Hún var samt ekkert rosa sleip í þýsku og svo hló hún svo mikið að hún átti erfitt með að gera sig skiljanlega. Á endanum vorum ég og Tina komnar í illilegt hláturskast með henni og Raggi (sem varð alltaf vandræðalegri og vandræðalegri eftir því sem flissið jóxt) flúinn út úr húsinu. Engin skilti voru til staðar sem sögðu nokkuð um hvar ætti að kaupa miða en við fundum það loksins og fórum að skoða safnið. Dót frá steinöld og eitthvað. Virðist vera eins og það sé búið að vera mikið að gerast á þessu svæði alveg síðan þá og sumsstaðar má sjá eitthvað frá mismundandi tímum því fólk hefur kannski ekki viljað eiðileggja þetta gamla heldur bara brætt það saman við eitthvað annað og þannig hefur þetta gengið svoldið lengi lengi. Jæja, safnið var fínt en á slóvensku og mikið að dótinu var ekkert merkt - ekki einu sinni á slóvensku. Eftir þetta ætluðum við að skoða garðinn sem átti að hafa bæst við á barrokk tímanum og teikningar af honum á safninu voru mjög skrautlegar. Þar var auðvitað bara grænt tún (sjá mynd af Tinu að óskapast). Frá kastalaveggnum var útsýnið mjög misgott. Gamli bærinn blasti við í samblandi af niðurnýslu og fegurð en hinu megin við Dóná (Dúnaj) er blokkaskógur, ekki grænn blettur í sjónmáli og yfirleitt mín hugmynd að helvíti á jörð. Jæja, svo löbbuðum við meira um og skoðuðum niðrí bænum og allt var nokkuð eðlilegt þangað til við fórum að fá okkur kvöldmat. Staðurinn var ítalskur, eða með ítalskan mat, skreyttur upp á slóvenskan máta með myndum af sígaunum og allskonar sveitadóti og það besta var þegar gamall maður tók sig til og fór að spila á arabískt hljóðfæri sem stóð í einu horninu (einhverskonar píanó en það er slegið á strengina með hömrum sem haldið er á).
Svo var það óperan. Söngvararnir voru flestir mjög góðir, búningarnir góðir, hlerarnir í gólfinu góðir, dansararnir góðir, skuggamyndirnar góðar, húsin sem ýmist var ýtt eða flugu upp af sviðinu góð, blásararnir í sviðsvængnum 
góðir... osfrv. semsagt, leikstjórinn eða einhver hefur algerlega misst sig í nýja húsinu og gert ALLT sem hægt var að gera þar. Maður hafði sjaldnast tíma til að horfa á söngvarana sem vorum bara fínir leikarar því það var bara allt of mikið að gerast.
Jæja. Svona var nú það, myndirnar eru semsagt frá mér og Ragga að leika okkur og síðarn frá Bratislava ferðinni góðu (: